ميرزا حسن حسينى فسايى

1247

فارسنامه ناصرى ( فارسى )

دبيرانند پندارى به باغ اندر درختان بر « 1 » * نهاده بر طبقها بر ، ز زر ساو ، ساغرها « 2 » بهارى بس بديع است اين گرش با ما وفا « 3 » بودى * و ليكن مندرس گردد به آبانها و آذرها آبش از رودخانه فيروز آباد و چشمه ، شكارش آهو و بز و پازن و قوچ و ميش كوهى و كبك و تيهو و دراج و در زمستان هوبره و چاخرق . درخت كوهستان و صحراى اين بلوك عموما كنار شيرين و ترش ، بساتين آن نخل و نارنج و ليمو و نارنگى ، كشتش : تنباكو و كنجد و پنبه و شلتوك و گندم و جو را بيشتر ديمى زراعت كنند و در سال خوش باران ، بذرى سى و چهل بذر دهد . قصبه آن ده‌رم است و عموم خانه‌هاى آن از خشت خام و گل و چوب است . شماره خانه‌هاى آن نزديك به 300 خانه‌وار است و اين بلوك مشتمل است بر 19 قريه آباد : آب شيخ ابو على : ميانه جنوب و مشرق « ده‌رم » به مسافت دو فرسخ . احمد آباد : فرسخى مشرق « ده‌رم » . امام‌زاده شهيد : سه فرسخ ميانه شمال و مغرب « ده‌رم » . بابا نجم : شش فرسخ شرقى « ده‌رم » . برازجان : هشت فرسخ ميانه شمال و مشرق . پنج شير : پنج فرسخ ميانه شمال و مشرق « ده‌رم » . تنگ كيش : چهار فرسخ ميانه جنوب و مشرق ده‌رم . حاجى آباد : هفت فرسخ مشرقى « ده‌رم » است . خويس : پنج فرسخ مشرقى « ده‌رم » . دشت دال : هشت فرسخ مشرقى « ده‌رم » . ده‌رم : همان قصبه اربعه . ده رود : سه فرسخ ميانه شمال و مشرق « ده‌رم » است . ده گاه : فرسخى مغربى « ده‌رم » « 4 » . ده‌گايد : هشت فرسخ ميانه جنوب و مشرق « ده‌رم » . رودبار : هفت فرسخ ميانه شمال و مشرق « ده‌رم » . ذاخور : هفت فرسخ ميانه جنوب و مشرق « ده‌رم » . سرتل : هفت فرسخ ميانه شمال و مشرق « ده‌رم » . هادى آباد : دو فرسخ مغربى « ده‌رم » . هنجام : شش فرسخ ميانه جنوب و مشرق « ده‌رم » است . نارنگى باغ هنجام به اندازه

--> ( 1 ) . در متن به جاى ( بر ) ، ( را ) آمده است در ثبت اشتباه شده و مصرع دوم در متن عبارت است از : ( ورقها پر ز صورتها قلم‌ها پر ز زيورها ) ( ص 3 ديوان ) . ( 2 ) . در ثبت اشتباه است و در واقع مصراع اول بيتى كه اين مصراع بخش دوم آن است ، در متن ديوان منوچهرى چنين است : چو حورانند نرگسها همه سيمين طبق بر سر . . . ( ص 3 ) . ( 3 ) . در متن ديوان منوچهرى : ( بقا ) . ( 4 ) . در متن : ( ده‌دم ) .